Manifest Weft

Jedna liczba: pięć

Na twoją decyzję czeka naraz nie więcej niż pięć gotowych wyników lub otwartych pytań — dziesięć, gdy z tablicy korzysta zespół. Gdy kolejka jest pełna, agent, który chce zacząć coś nowego, słyszy, że ma zamiast tego dokończyć, skrócić albo podjąć zwróconą pracę. Dokończenie nigdy nie jest odrzucane: gotowa praca nigdy nie przepada.

Limit jest celowo mały. We wzorze Kingmana z teorii kolejek czas oczekiwania rośnie jak ρ/(1−ρ): recenzent zajęty przez 95% czasu każe pracy czekać 19 razy dłużej niż ten, który jest zajęty przez połowę czasu, przy tej samej zmienności. Podobnie jak cel Google SRE, by żmudna praca rutynowa (toil) zajmowała mniej niż 50% czasu inżyniera, piątka jest liczbą, którą można przekroczyć — i zobaczyć, że się ją przekroczyło.^7,8

Siedem zasad

1. 01Pracy już nie brakuje. Brakuje twojej decyzji.

   Twardy limit stawiaj na kolejce przed osobą, która decyduje, a nie na kolumnie Doing. Bezczynny agent to zdrowy agent; nie męczy się, a trzy zadania czy pięćdziesiąt to dla niego to samo. Osoba sprawdzająca jego pracę to jedyny zasób, który zużywa się po jednej pozycji naraz.

2. 02Każde „zrobione” mówi, na czym się opiera.

   Raport agenta to wniosek, nie dowód. W domenach τ²-bench z pojedynczą kontrolą (single-control) fałszywy sukces — agent mówi „zrobione”, środowisko mówi co innego — stanowi 45–48% porażek, a żaden sędzia LLM czytający ślad agenta nie przekroczył AUROC 0,65, podczas gdy rzut monetą daje 0,5. Dlatego najmocniejsze „zrobione” odczytuje świat zewnętrzny: stronę, która odpowiada, plik, którego hash się zgadza, obiekt, który istnieje. Praca, która niczego od ciebie nie potrzebowała, może zostać zamknięta na słowo agenta — i jest wtedy pokazana dokładnie jako taka, nigdy jako sprawdzona.⁴

3. 03Kto wykonał pracę, ten jej nie zatwierdza.

   Zweryfikowane i przyjęte to dwa różne statusy. Pracę jako zweryfikowaną może oznaczyć serwer, który ponownie odczytał świat zewnętrzny, deterministyczna kontrola albo człowiek; agent, który ją wykonał — nie. Przyjęcie to drugi, osobny podpis. Przy wszystkim, co nieodwracalne — pieniądze, publikacja, wiadomość do klienta, cokolwiek prawnego — Weft prosi agenta, żeby się zatrzymał i zaczekał na ciebie, a gdy ta blokada zostanie ustawiona, żaden agent nie może jej zdjąć ani przenieść zadania do Done.

4. 04Każde zadanie ma jednego właściciela-człowieka.

   Agenta nie da się pociągnąć do odpowiedzialności; można mu tylko coś przydzielić. Dlatego zadanie ma dokładnie jednego właściciela, który jest człowiekiem, i wykonawcę wskazanego z nazwy: nie „AI”, tylko Claude Code, Cursor, ChatGPT albo Codex. Niech wykonawców będzie niewielu. Anthropic sam radzi, by zespoły agentów zaczynać od trzech do pięciu, bo „three focused teammates often outperform five scattered ones” (trzech skupionych członków zespołu często radzi sobie lepiej niż pięciu rozproszonych).⁵

5. 05Na limicie przekieruj — i nigdy nie udawaj decyzji.

   Gdy kolejka jest pełna, system zamiast zwracać błąd mówi, co zrobić w zamian. Gdy agent milknie w połowie zadania, jego rezerwacja wygasa, a zadanie wraca na tablicę dla kogoś innego. A gdy decyzji jeszcze nie ma, praca czeka na ciebie: milczenie nie jest akceptacją, więc nic nigdy nie zostaje oznaczone jako przyjęte tylko dlatego, że minął czas.

6. 06Nic nie przechodzi dalej po cichu.

   Jednostką planowania jest tydzień: na początku tygodnia ludzie byli o 62,9% bardziej skłonni niż w zwykły dzień zobowiązać się do celu, a na początku miesiąca — o 23,6%. Tydzień kończy się decyzją w sprawie każdego niedokończonego zadania — kontynuować z konkretnym następnym krokiem, podzielić, odesłać albo porzucić — a nie cichym przeniesieniem na następny tydzień.⁶

7. 07Decyzja przeżywa sesję.

   Żaden klient AI nie przekazuje swojej pamięci nikomu innemu i słusznie. Sesję przeżywa więc to, co zapisano poza nią: nie teczka na twój temat, tylko historia pracy — jak zakończyło się zadanie, co postanowiono i dlaczego. Pamięć musi też umieć zapominać: nieaktualna notatka przestaje trafiać do agentów.

Sprawdź tym swoją tablicę

Manifest bez miarki to plakat. Te siedem pytań można zadać dowolnemu menedżerowi zadań w około pięć minut. Tam, gdzie Weft nie domknął jeszcze jakiejś właściwości dla każdego użytkownika, dostaje kreskę, nie ptaszka.

✓ działa już dziś · — częściowo albo jeszcze nie włączone · ✗ brak

Co liczymy, a czego nie

Velocity, story pointów, burndownu, wykorzystania zasobów, liczby utworzonych zadań i liczby wywołań AI nie ma w tym produkcie. Mierzą zasób, którego już nie brakuje, i nagradzają szum.

Poczucie szybkości też nie jest pomiarem. W badaniu METR doświadczonych programistów open source korzystających z narzędzi z początku 2025 roku uczestnicy wierzyli, że AI przyspieszyło ich o 20%; w pomiarach byli o 19% wolniejsi.⁹

Warto liczyć cztery rzeczy: jak długo najstarsza pozycja czeka na ciebie; czas od „agent jest gotowy” do „decyzja zapadła”; odsetek pracy przyjętej za pierwszym razem, osobno dla każdego wykonawcy; oraz minuty twojej uwagi na jeden przyjęty wynik. Ta ostatnia liczba to jedyny uczciwy test, czy AI się opłaca. Weft zapisuje to, czego potrzebuje każda z nich — kto wykonał każdą pracę, kiedy była gotowa i jaka była twoja decyzja — i pokazuje, ile czeka na ciebie.

Gdzie to się psuje

Niektóra praca nie ma wykonywalnego sprawdzenia. Listu do inwestora czy tekstu o pozycjonowaniu serwer nie zweryfikuje i tam metoda uczciwie wraca do zwykłej tablicy z jednym recenzentem i jednym takim zadaniem naraz. Framework, który obiecuje więcej, niż potrafi sprawdzić, psuje się dokładnie tam, gdzie ktoś na nim polegał.

Nie ma jeszcze recenzowanego badania o właściwym limicie, gdy pracę wykonują agenci. Pięć to nasza wartość domyślna, nie wynik badań. Zaczęliśmy od trzech i podnieśliśmy limit po pierwszych tygodniach prawdziwego użycia: jedna trzecia odmów padła, gdy czekały tylko trzy lub cztery pozycje, a zostały one załatwione za jednym podejściem. Review może też tanieć: samo GDPval zauważa, że czas review spada, gdy profesjonaliści przyzwyczajają się do pracy. Jeśli sprawdzanie kiedyś stanie się tanie i niezawodne, limit powinien wzrosnąć — dlatego każdy próg tutaj to wartość domyślna, którą spodziewamy się zrewidować, a nie przekonanie.³

Źródła

1. 2026 Software Engineering Benchmarks Report — LinearB, 2026
2. The Acceleration Whiplash — Faros AI, 12 April 2026
3. GDPval: Evaluating AI Model Performance on Real-World Economically Valuable Tasks — OpenAI, arXiv:2510.04374, 5 October 2025
4. From Confident Closing to Silent Failure — arXiv:2606.09863, 1 June 2026
5. Orchestrate teams of Claude Code sessions — Choose an appropriate team size — Anthropic, retrieved 22 October 2026
6. The Fresh Start Effect: Temporal Landmarks Motivate Aspirational Behavior — Dai, Milkman, Riis — Management Science 60(10), 2014
7. The single server queue in heavy traffic — J. F. C. Kingman — Proceedings of the Cambridge Philosophical Society, 1961
8. Site Reliability Engineering, Chapter 5: Eliminating Toil — Google, 2016
9. Measuring the Impact of Early-2025 AI on Experienced Open-Source Developer Productivity — METR, 10 July 2025